ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗ. ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯ ಅನುಭವ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಸಿಸ್ತನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಆಗೆಲ್ಲ ಬೇರೆಯವರ ತಾಯಂದಿರು ಅವರನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಲುಗೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಅವರ ಅಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯವರೆಂದು.ಆದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡವಳು ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಅನುಭವ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲ ಈಗ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ ನಾವು ಪಡೆದಿರುವ ತಾಯಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಾಯಿ ಇನ್ನಾರೂ ಸಿಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲವೆಂದು.ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಲು ಅವರು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ನಾವು ಬೆಳೆದು ಬದುಕನ್ನು ಇಷ್ಟು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಲು ಕಲಿಸಿ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸಲು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ ಇಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಬರೀ ಬಾಹ್ಯ ಸುಖವೇ ಸುಖವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರುಹಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ತಾಯಿಯೂ ವಂದನೆಗೆ ಅರ್ಹಳು.ನಮ್ಮ ಅಜ್ನಾನಕ್ಕೆ ನಿಲುಕಿದಷ್ಟೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವತ್ತಾದರೂ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಬದುಕಿನ ಆನಂದವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.ಅವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇವತ್ತು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .ಆದರೂ ಅಂಥ ಒಂದು ಅರಿವಾದರೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾದಿಗೆ ನಾಂದಿ ಏನೋ:-)
ಒಂದು ಅರಿವಾದರೂ ಮೂಡಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾದಿಗೆ ನಾಂದಿ ಏನೋ:-)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment